{"id":92861,"date":"2026-04-30T07:27:13","date_gmt":"2026-04-30T05:27:13","guid":{"rendered":"https:\/\/lanuvi.com\/?post_type=news&p=92861"},"modified":"2026-04-30T07:27:17","modified_gmt":"2026-04-30T05:27:17","slug":"dermatologe-uit-antwerpen-geeft-toe-ik-schrijf-al-20-jaar-retinol-voor-maar-dit-natuurlijke-supplement-doet-meer-voor-de-elasticiteit-van-de-huid-dan-wat-ik-ooit-op-een-receptenblok-heb-gezet","status":"publish","type":"news","link":"https:\/\/lanuvi.com\/nl\/artikelen\/dermatologe-uit-antwerpen-geeft-toe-ik-schrijf-al-20-jaar-retinol-voor-maar-dit-natuurlijke-supplement-doet-meer-voor-de-elasticiteit-van-de-huid-dan-wat-ik-ooit-op-een-receptenblok-heb-gezet\/","title":{"rendered":"Dermatologe uit Antwerpen geeft toe: “Ik schrijf al 20 jaar retinol voor, maar dit natuurlijke supplement doet m\u00e9\u00e9r voor de elasticiteit van de huid dan wat ik ooit op een receptenblok heb gezet”"},"content":{"rendered":"\n

Het was een grijze dinsdagochtend in Antwerpen toen ik aanbelde bij de praktijk van dr. Marleen Vandenberghe<\/strong>, een dermatologe die al meer dan twee decennia pati\u00ebnten behandelt in een statig herenhuis vlak bij het Zuidpark. Ik had haar benaderd voor een interview over retinol, het ingredi\u00ebnt dat in de cosmetische wereld al jaren als de absolute gouden standaard wordt beschouwd voor het bestrijden van rimpels en huidveroudering.<\/p>\n\n\n\n

Wat ze me die ochtend vertelde, had ik niet zien aankomen.<\/p>\n\n\n\n

“Zet je recorder maar aan,” zei ze, terwijl ze twee koppen thee inschonk. “Want wat ik je nu ga vertellen, had ik vijf jaar geleden zelf niet willen geloven.”<\/p>\n\n\n\n

Een bekentenis die ik niet verwachtte<\/h1>\n\n\n\n

Dr. Vandenberghe leunde achterover in haar leren stoel, keek even uit het raam naar de regen die tegen de ruiten tikte, en begon te praten op de rustige, weloverwogen manier van iemand die gewend is om slecht nieuws te brengen.<\/p>\n\n\n\n

“Ik heb de afgelopen twintig jaar duizenden recepten uitgeschreven voor tretino\u00efne, retinol en aanverwante vitamine A-derivaten. Het werkt. Echt. Dat wil ik vooropstellen. Maar,” ze pauzeerde, “het werkt aan de buitenkant. En de huid is geen schil. De huid is een orgaan.<\/strong>“<\/p>\n\n\n\n

Ze vertelde me over een pati\u00ebnte die haar leven had veranderd. Een vrouw van zesenvijftig, advocate, die al jaren bij haar kwam voor peelings, retinolkuren en af en toe een filler. De huid van de vrouw zag er goed uit, vertelde Marleen, “maar nooit zoals ze hem z\u00e9lf wilde hebben.”<\/p>\n\n\n\n

Tot die vrouw op een dag binnenkwam en er, in haar woorden, “tien jaar jonger uitzag dan zes maanden eerder.”<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

“Ik dacht eerst dat ze een facelift had laten doen. Dat dacht ik echt. Maar nee. Ze was iets anders gaan doen. En toen ze me vertelde w\u00e1t, ben ik me erin gaan verdiepen. En wat ik vond, heeft mijn manier van werken volledig veranderd.”<\/p>\n\n\n\n

Wat retinol wel en ni\u00e9t kan<\/h1>\n\n\n\n

Voordat we verder gaan met haar verhaal, is het belangrijk om te begrijpen waarom retinol al decennia het lievelingetje is van dermatologen en waar het tekortschiet.<\/p>\n\n\n\n

Retinol versnelt de celvernieuwing aan de oppervlakte van de huid. Het zorgt ervoor dat dode huidcellen sneller worden afgestoten, het stimuleert (in beperkte mate) de aanmaak van collageen in de bovenste lagen, en het kan pigmentvlekken verminderen.<\/p>\n\n\n\n

Maar retinol bereikt nooit de diepere lagen van de huid waar het \u00e9cht gebeurt.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dr. Vandenberghe pakte een anatomische tekening uit haar la en wees aan: “Hier, de dermis. Dit is de laag waar collageen wordt aangemaakt. Dit is de laag die bepaalt of je huid stevig blijft of gaat hangen. Retinol komt hier niet of nauwelijks. Het werkt vooral hier,” ze tikte op de epidermis, de bovenste laag.<\/p>\n\n\n\n

Met andere woorden: je kunt jarenlang elke avond braaf je retinolserum aanbrengen en toch zal de structurele veroudering<\/strong> van je huid gewoon doorgaan. Want die veroudering vindt plaats in de dieptelagen, waar vanaf je 25e elk jaar ongeveer 1% van je natuurlijke collageenproductie verloren gaat<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Op je vijftigste? Dan heeft je huid al meer dan een kwart van haar collageen verloren. Op je zestigste bijna de helft.<\/p>\n\n\n\n

“En geen enkele cr\u00e8me ter wereld,” zei dr. Vandenberghe, “kan dat compenseren. Dat heb ik twintig jaar geprobeerd uit te leggen aan mijn pati\u00ebnten.”<\/p>\n\n\n\n

Het keerpunt<\/h1>\n\n\n\n

Dat keerpunt kwam toen die ene pati\u00ebnte vertelde dat ze was begonnen met het dagelijks innemen van gehydrolyseerde collageenpeptiden<\/strong>. Geen cr\u00e8me. Geen injectie. Geen laser.<\/p>\n\n\n\n

Een poeder. In haar koffie. Elke ochtend.<\/p>\n\n\n\n

“Ik wuifde het in eerste instantie weg,” gaf Vandenberghe toe. “Ik heb tijdens mijn studie geleerd dat collageen dat je inneemt, gewoon wordt afgebroken in je maag tot losse aminozuren. Dat het dus geen enkele zin zou hebben. Dat is wat \u00e1lle dermatologen leren.”<\/p>\n\n\n\n

Maar het bewijs voor haar neus, het gezicht van die pati\u00ebnte, de meetbare verbetering in elasticiteit, liet haar niet los.<\/p>\n\n\n\n

Ze begon te lezen. Eerst voorzichtig, daarna obsessief. Studies uit Duitsland, Japan, Brazili\u00eb, Korea. Klinische onderzoeken met dubbelblinde opzet. Onderzoek met huidbiopsies, niet alleen vragenlijsten.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

En wat ze ontdekte, weersprak alles wat ze tijdens haar opleiding had geleerd.<\/p>\n\n\n\n

De wetenschap die alles veranderde<\/h1>\n\n\n\n

Het bleek dat de oude aanname, dat collageen volledig wordt afgebroken in de maag, klopte voor gewoon collageen, maar niet voor gehydrolyseerde collageenpeptiden<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Dat is een cruciaal verschil.<\/p>\n\n\n\n

Bij hydrolyse wordt het collageeneiwit door middel van enzymen opgeknipt in zeer kleine ketens, zogenaamde bioactieve peptiden<\/strong>, met een lage Dalton-waarde (vaak rond de 2.000 of lager). Die peptiden, vooral de combinaties prolylhydroxyproline en hydroxyprolylglycine, overleven het maagzuur grotendeels intact.<\/p>\n\n\n\n

Ze worden opgenomen via de dunne darm, komen in de bloedbaan terecht, en worden door het lichaam herkend als collageenfragmenten<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

En hier wordt het fascinerend.<\/p>\n\n\n\n

“Het lichaam interpreteert die peptiden als een signaal,” legde dr. Vandenberghe uit, terwijl ze me een Duitse studie liet zien. “Een signaal dat er ergens collageenafbraak heeft plaatsgevonden. En dus activeert het de fibroblasten, de cellen in de dermis die verantwoordelijk zijn voor de aanmaak van nieuw collageen, elastine en hyaluronzuur, om aan het werk te gaan.”<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Met andere woorden: je drinkt geen collageen. Je stuurt een biologisch reparatie-bevel<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Het bewijs in cijfers<\/h1>\n\n\n\n

Ik vroeg dr. Vandenberghe om concreet te worden. Wat zegt het onderzoek precies?<\/p>\n\n\n\n

Ze somde op:<\/p>\n\n\n\n